Odbiornik GNSS w tablecie podaje pozycje z dokładnością do kilku metrów. Do centymetrów potrzebny jest odbiornik obsługujący RTK, dane korekcyjne i otwarty widok na niebo. Czym różnią się GPS, GNSS i RTK oraz jakie istnieją klasy dokładności, wyjaśnia artykuł GPS, GNSS i RTK: klasy dokładności wyjaśnione. Ten artykuł opisuje praktyczną konfigurację: co robią rover i baza, jak dane korekcyjne trafiają do tabletu przez NTRIP i sieć komórkową, czy odbiornik siedzi w urządzeniu, czy jest podłączony z zewnątrz, jak długo trwa fix i gdzie się urywa. Wartości urządzeń pochodzą z kart danych modeli RobustBook. Informacje o procedurze pochodzą z dokumentów u-blox i z dokumentów SAPOS, usługi pozycjonowania satelitarnego niemieckich służb geodezyjnych. Jedna luka na początek: dla RuggON SPARK 7 GSS RTK karta danych producenta wymienia „GNSS RTK Positioning”, ale nie podaje odbiornika, anteny ani dokładności. Zajmuje się tym sekcja o urządzeniach z naszej oferty.
Układ RTK ma dwa odbiorniki. Baza stoi w punkcie o znanej pozycji i stale wysyła dane korekcyjne. Rover jest odbiornikiem ruchomym, tutaj tym w tablecie lub przy tablecie. Oblicza swoją pozycję względem danych bazy. Najpierw zgłasza „RTK float”, a po jednoznacznym rozwiązaniu faz nośnej „RTK fixed”. Według u-blox dokładność centymetrowa względem bazy obowiązuje tylko w stanie „fixed”.
Aby rover w ogóle próbował uzyskać fix, strumień danych musi zawierać dwie rzeczy. Podręcznik integracji modułu u-blox ZED-F9P (rewizja R16, 30.10.2024) wymienia dane obserwacyjne bazy (komunikaty typu MSM4 lub MSM7) oraz komunikat o pozycji bazy (RTCM 1005 lub 1006). Identyfikator stacji w obu musi się zgadzać. Poprawki powinny też pasować do konfiguracji sygnałów rovera, czyli do systemów satelitarnych, które przetwarza. ZED-F9P jest tu przykładem odbiornika RTK; karty danych urządzeń RobustBook nie podają, jakie odbiorniki są w tabletach.
Własna baza pasuje do krótkich odległości. Jako typowe układy u-blox opisuje bazę i rover w odległości kilkuset metrów. Alternatywnie rover pobiera poprawki z usługi abonamentowej: ze stałego punktu odniesienia w promieniu 50 km albo z usługi VRS, która generuje poprawki dla pozycji rovera. Karta danych modułu (ZED-F9P-04B, rewizja R05, 21.03.2024) podaje dla RTK 0,01 m + 1 ppm. Pomiar wykonano na linii bazowej 1 km z antenami patch na dobrej płaszczyźnie masy, a część w ppm obowiązuje tylko dla linii bazowych do 20 km. Przy odległości 20 km daje to rachunkowo 3 cm. Wartość należy do modułu, nie do żadnego z naszych urządzeń.
NTRIP to protokół, który przesyła strumienie danych GNSS przez internet. Opiera się na HTTP/1.1 i został opracowany w niemieckim Federalnym Urzędzie Kartografii i Geodezji (BKG) wraz z TU Dortmund. We wrześniu 2004 roku wersja 1.0 została Recommended Standard organizacji RTCM. Należą do niego trzy role: serwer wprowadza dane stacji referencyjnej, caster, czyli serwer HTTP, je rozsyła, a klient je odbiera i przekazuje odbiornikowi. Po stronie tabletu działa więc klient NTRIP, w aplikacji lub w odbiorniku.
W Niemczech zwykłą drogą jest SAPOS. Usługa niemieckich służb geodezyjnych korzysta z ponad 270 własnych stacji referencyjnych i dostarcza poprawki przez mobilny internet. Usługa HEPS podaje od 1 do 2 cm dla położenia w poziomie i od 2 do 3 cm dla wysokości elipsoidalnej. Format danych to RTCM 3.x, a logowanie odbywa się nazwą użytkownika i hasłem. Rejestracja następuje w biurze sprzedaży danego kraju związkowego albo w centralnym biurze SAPOS dla ogólnokrajowego uruchomienia. Prostsza usługa EPS dostarcza tylko poprawki kodowe i podaje od 0,3 do 0,8 m dla położenia w poziomie. Według SAPOS wystarcza do tego jednoczęstotliwościowy odbiornik obsługujący DGNSS; HEPS wymaga odbiornika multi-GNSS obsługującego RTK i modemu komórkowego.
O powodzeniu w codziennej pracy decydują trzy szczegóły. Po pierwsze, usługa wymaga zwrotnie pozycji rovera w formacie NMEA 0183 GGA, aby obliczać poprawki dla dokładnie tego miejsca. W Nadrenii-Palatynacie jest to co najmniej co 10 sekund, w Nadrenii Północnej-Westfalii co najmniej co 60 sekund. Przy usłudze wirtualnej stacji referencyjnej caster według u-blox nie dostarcza poprawek bez tego sprzężenia zwrotnego. Po drugie, mountpoint wybiera systemy satelitarne: w Nadrenii-Palatynacie n=3 oznacza GPS, GLONASS i Galileo, a n=4 dodaje BeiDou. Powinien pasować do odbiornika. Po trzecie, ZED-F9P odrzuca poprawki starsze niż 60 sekund i domyślnie wraca do rozwiązania 3D lub 3D/DGNSS. Minutowa dziura w zasięgu może więc zakończyć fix.
Dla tabletu oznacza to, że w terenie potrzebuje połączenia danych. Artykuł 5G i LTE w urządzeniu: eSIM, anteny, zasięg w halach opisuje, jakie opcje komórkowe mają urządzenia. Poza Niemcami obowiązują inne usługi, których tu nie sprawdzano.
Są trzy sposoby podłączenia rovera do tabletu. Różnią się miejscem, w którym liczony jest fix, i położeniem anteny.
Tu wszystko jest w urządzeniu. To rozwiązanie najbardziej zwarte, ale ma sens tylko wtedy, gdy karta danych wymienia RTK. Zapis sygnału, taki jak „GPS L1+L5” przy Fieldbook N80G2, podaje częstotliwości, które odbiornik przetwarza, i nic nie mówi o RTK. Czy system operacyjny tabletu przekazuje dane korekcyjne wewnętrznemu odbiornikowi, nie wynika z żadnej z kart danych.
Kilka urządzeń ma złącze anteny, aby antena mogła stać swobodnie na dachu lub maszcie. Samo złącze nie robi z odbiornika odbiornika RTK. Dla samej anteny u-blox podaje zasady: ZED-F9P wymaga anteny aktywnej, antena patch potrzebuje płaszczyzny masy o średnicy co najmniej 100 do 150 mm, a dla optymalnej wydajności RTK średni poziom sygnału (C/N0) powinien przekraczać 40. W pojeździe według u-blox antena ma być pośrodku przewodzącego dachu, bez pochylenia, a nie pod deską rozdzielczą.
Odbiornik z własną anteną sam liczy fix, a tablet pokazuje tylko pozycję i status. W Androidzie odbywa się to przez interfejs pozycji testowych. Dokumentacja Androida opisuje opcję programisty „Select mock location app” jako funkcję do fałszowania lokalizacji na potrzeby testów. Według dokumentacji LocationManager pozycja ustawiona w ten sposób jest dla wszystkich klientów rozpoznawalna jako pozycja symulowana przez Location.isMock(). Kto planuje ten wariant, powinien wcześniej sprawdzić, czy oprogramowanie terenowe akceptuje pozycje symulowane. Status fixu znajduje się w zdaniu GGA: pole jakości wynosi 4 dla „RTK fixed” i 5 dla „RTK float”.
Czas między „float” a „fixed” nazywa się czasem zbieżności. Karta danych ZED-F9P-04B podaje dla RTK mniej niż 10 s, gdy przetwarzanych jest kilka systemów satelitarnych, i mniej niż 30 s tylko z GPS. Przypis jest szczegółowy: czas zależy od warunków atmosferycznych, długości linii bazowej, anteny, warunków wielodrożności oraz widoczności i geometrii satelitów. Wartość poniżej 10 s jest więc pomiarem w dobrych warunkach, a nie obietnicą dla każdego miejsca.
SAPOS nie podaje dla HEPS żadnej liczby w sekundach. Operatorzy piszą tylko, że połączenie stacji referencyjnych w sieć umożliwia szybkie inicjalizacje. Dla urządzeń z naszej oferty żadna karta danych nie podaje czasu fix. Kto go potrzebuje, mierzy go na miejscu w planowanym układzie.
Dane SAPOS obowiązują wyraźnie tylko pod warunkami: według Geobasis NRW dokładność zależy od odbiornika, od lokalnych warunków (przesłonięcia) i od konstelacji satelitów. u-blox dodaje, że wielodrożność i widoczność satelitów przy roverze i bazie wpływają na czas zbieżności. W praktyce: między ścianami budynków, pod drzewami lub obok dużych powierzchni metalowych fix trwa dłużej albo nie następuje. Czym jest propagacja wielodrożna, wyjaśnia artykuł o klasach dokładności.
Jeśli śledzenie fazy się urwie, rover wraca do „float” i próbuje przywrócić fix. Na trudne środowiska ZED-F9P ma od oprogramowania HPG 1.50 tryb konserwatywny. Akceptuje dłuższy czas do pierwszego fix lub więcej rozwiązań float, w zamian za niemal pewność, gdy fix jest. u-blox wymienia tu wprost pomiar w środowisku miejskim. Przy pomiarach na budowie (zob. Obmiar i dokumentacja na budowie) opłaca się zasada zapisywania tylko punktów ze statusem „fixed”.
Tabela pokazuje pięć urządzeń z naszej oferty. Podaje, co każda karta danych mówi o GNSS, RTK i złączu anteny. Tam, gdzie pole brzmi „nie podano”, karta danych nie zawiera na ten temat żadnej informacji.
| Urządzenie | Ekran | Stopień ochrony | GNSS i RTK według karty danych | Złącze anteny według karty danych |
|---|---|---|---|---|
| RuggON SPARK 7 GSS RTK Android 14 Flight Controller | 7 cali | IP65 | „GNSS RTK Positioning” wymieniony jako cecha; odbiornik, konstelacje i dokładność nie podane | Nie podano |
| RuggON VORTEX 07X | 7 cali | IP65 | Opcjonalnie GNSS (GPS/Galileo/GLONASS/BeiDou/QZSS), dead-reckoning lub RTK | Nie podano |
| Fieldbook N80G2 | 8 cali | IP67 | GPS L1+L5; RTK nie podano | Zewnętrzna antena GPS × 1 |
| Fieldbook N101 | 10,1 cala | IP67 | GNSS w gnieździe rozszerzeń; RTK nie podano | Złącze zewnętrznej anteny GPS (PIFA) × 1 |
| Getac ZX80 | 8 cali | IP67 | Opcjonalnie dedykowany GPS L1/L5 (GPS, GLONASS, Galileo, BeiDou); RTK nie podano | Opcjonalny przepust RF dla GPS, WWAN i WLAN |
SPARK 7 jest w centrum, ponieważ RTK jest w nazwie produktu. Karta danych producenta (RuggON, stan na 08.01.2026) wymienia w nagłówku „GNSS RTK Positioning”. Tabela specyfikacji podaje w komunikacji Ethernet i Wi-Fi 6E/BT. Odbiornika GNSS, anteny, dokładności, czasu fix ani modemu komórkowego tam nie ma.
Udokumentowane jest to, co poza tym wyróżnia urządzenie: stacja naziemna do systemów bezzałogowych z Androidem 14, ekranem 7 cali o jasności 1680 Nits, IP65 i zakresem temperatury pracy od -20 °C do 50 °C. Karta danych nie mówi, czy „GNSS RTK Positioning” dotyczy pozycji samej stacji naziemnej. Do prac z RTK trzeba więc przed zamówieniem wyjaśnić z producentem trzy punkty: jaki odbiornik jest zamontowany, jak podłącza się antenę i jaką drogą dane korekcyjne trafiają do urządzenia. Urządzenie jako kontroler do dronów omawia artykuł Kontroler z wyświetlaczem do dronów.
Przy VORTEX 07X RTK pojawia się w tekście danych technicznych („or RTK supported”), jako część opcjonalnego wyposażenia GNSS. Przy SPARK 7 pojawia się tylko jako cecha w nagłówku. Modele Fieldbook i Getac mają złącza do anteny GPS, w ZX80 opcjonalnie. RTK nie ma w ich kartach danych; ich drogą byłby układ z odbiornikiem zewnętrznym.

Tylko jeśli odbiornik obsługuje RTK. Dla usługi SAPOS HEPS służby geodezyjne wymagają odbiornika multi-GNSS obsługującego RTK. Dla grubszej usługi EPS wystarcza jednoczęstotliwościowy odbiornik obsługujący DGNSS; podano tam od 0,3 do 0,8 m dla położenia w poziomie.
W Niemczech nie, jeśli jesteście Państwo zarejestrowani w SAPOS, a tablet ma połączenie komórkowe. Własna baza pasuje do krótkich odległości i miejsc bez sieci; jej strumień danych musi wtedy zawierać komunikaty obserwacyjne i o pozycji.
Dla modułu ZED-F9P-04B u-blox podaje mniej niż 10 s z kilkoma systemami satelitarnymi i mniej niż 30 s tylko z GPS, za każdym razem w sprzyjających warunkach. Dla urządzeń z naszej oferty żadna karta danych nie podaje czasu fix.
RuggON SPARK 7 GSS RTK wymienia „GNSS RTK Positioning” jako cechę, a RuggON VORTEX 07X podaje RTK jako część opcjonalnego wyposażenia GNSS. Przy pozostałych urządzeniach z tabeli RTK nie ma w karcie danych.
Kto szuka kontrolera do systemów bezzałogowych i oczekuje RTK w urządzeniu, niech najpierw spojrzy na SPARK 7. Część RTK jest tam dotąd udokumentowana tylko jako cecha. Kto potrzebuje RTK w pojeździe, znajdzie w VORTEX 07X urządzenie, którego dane techniczne wymieniają obsługę RTK, powiązaną z opcjonalnym wyposażeniem GNSS. Kto pracuje w terenie z tabletem i powierza dokładność zewnętrznemu odbiornikowi, może wziąć urządzenie ze złączem anteny, takie jak Fieldbook N80G2 lub Getac ZX80; tablet wtedy tylko wyświetla.
Kto jest winien udokumentowaną dokładność centymetrową, na przykład w geodezji, nie powinien polegać wyłącznie na jednym z wymienionych urządzeń. Żadna karta danych nie podaje dokładności RTK, czasu fix ani kompensacji pochylenia. Potrzebny jest do tego odbiornik pomiarowy z własnymi danymi o parametrach. Przed każdą konfiguracją trzeba wyjaśnić cztery rzeczy:
W kwestii, które urządzenie pasuje do Państwa konfiguracji, zespół RobustBook chętnie pomoże w wyborze.